اتللو

این اثر یکی از شاهکارهای مسلم ادبیات نمایشی جهان است. ویلیام شکسپیر نویسندۀ این نمایشنامه پیامبر تئاتری هاست و در عین نویسندگی، بازیگری چیره دست نیز بر صحنۀ تئاتر بوده است. او تحولی عظیم در جهان نمایشنامه نویسی به وجود آورد و آثاری جاودان خلق نمود که از چهار قرن پیش تا کنون همواره بر صحنه رفته و تازگی خود را حفظ کرده اند. در تراژدی اتللو شکسپیر بی آنکه تأکید خاصی روا دارد و از حدود یکی دو اشارۀ ضمنی فراتر رود، گره حوادث را در جایی قرار داده که نقطۀ فاجعه را طبعاً در خود می پروراند. ریشۀ سرنوشت تلخ سردار مغربی و همسر جوان و اشراف زاده اش را همان در پیوند این دو باید جست که پیوندی است از دو سو خلاف عادت و ناچار ضعفی در خود نهفته دارد که از رخنۀ آن دمدمۀ هر بدخواه و وسوسۀ هر اندیشۀ ناروا مجال نفوذ می یابد. از همین راه است که دیو حسد بر دلی سرشار از محبت چیره می گردد و دستی که جز نوازش نمی دانست گلویی نازپرورده را چنان می فشارد که راه نفس بر او می بندد.

برشی زیبا از کتاب:

آه، ای روح من، فتنه اینجا خفته است، همه را او موجب شده و شما ای ستارگان آزرمگین، مپسندید که با شما بگویم چه کرده است! همه را او سبب شده؛ اما خونش را نخواهم ریخت و این پوست سفیدتر از برف را که همچون مرمری که بر گورها می نهند صاف است، زخمدار نخواهم کرد. با این همه باید بمیرد. وگرنه باز در حق دیگر مردان خیانت خواهد کرد.